سگ از نخستین جانورانی است که به دست بشر اهلی شده است و همواره دوستان و ملازمان خوبی برای انسان ها بوده اند. نقاشی هایی که در غارهای انسان های نخستین کشف شده حاکی از این موضوع است که این دوستی حداقل سابقه ای 16 هزار ساله دارد. سگ در صحنه ها و وضعیت های مختلف در هنر صخره ای ایران در چهار حوزه فرهنگی (شمال، غرب، جنوب و شرق) نقش شده است. با توجه به دیرینگی، تنوع و پراکنش این نقوش در سنگ نگاره های مناطق مختلف در ایران، هدف از این پژوهش، مطالعه نقش مایه سگ و بررسی نژاد واقعی این حیوان در هنر صخره ای استان لرستان است. سوال اصلی پژوهش این است: ریخت شناسی و نژاد نقش مایه سگ در رنگین نگاره های استان لرستان چگونه است؟ سگ در رنگین نگاره های استان لرستان در کدام صحنه ها و موضوعات تصویر شده است؟ نقش مایه سگ در رنگین نگاره های استان لرستان با چه سنگ نگاره هایی در ایران قابل مقایسه است؟ روش پژوهش حاضر، کیفی و به صورت توصیفی-تحلیلی- تطبیقی است. شیوه گردآوری اطلاعات به صورت (کتابخانه ای) و میدانی است. جامعۀ آماری در این پژوهش رنگین نگاره های استان لرستان در سه منطقه (سنگ مهرداد و میرملاس در کوهدشت و تخت چان پلدختر) است.

یک قلاده سگ 8 ساله ماده از نژاد اشپیتز ژاپنی به علت هم اندازه نبودن مردمک چشم ها (anisocoria) به کلینیک دانشکده دامپزشکی شیراز ارجاع گردید. پس از معاینه و آزمایش افتالموسکوپیک چشم ها و تاباندن نور قوی به چشم ها مشخص شد که چشم راست حیوان دچار میدریاز شده است. پس از چکاندن قطره 2% پیلوکارپین به چشم راست از دست دادن عصب دهی پاراسمپاتیک عضله اسفنگتر (پاپیلوتونیا) در چشم راست تشخیص داده شد.

 لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

یک سگ 4 ساله ماده نژاد پینچر مینیاتوری با سابقه کاهش وزن، رخوت و استفراغ که از 40 روز پیش شروع شده بود به بیمارستان دام های کوچک دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران ارجاع گردید. بیمار به زردی شدید، اسهال مزمن و حضور چربی در مدفوع نیز مبتلا بود. تلاش های به عمل آمده به منظور نجات جان بیمار موفقیت آمیز نبود و در نهایت با وخیم تر شدن علایم، حیوان به دلیل شوک هیپوولمیک و عدم تعادل الکترونیکی تلف شد. در کالبدگشایی بدن دچار لاغری شدید بود و در عین حال زردی بارز نیز وجود داشت. تومور سفتی با منشا پانکراس به داخل صفاقی منتشر شده بود که در چند نقطه با دئودنوم اتصال یافته بود. در برخی از غدد لنفاوی موضعی و کبد نیز متاستاز ایجاد شده بود. بر اساس شاخص های هیستوپاتولوژیک توده شکمی به عنوان آدنوکارسینوم تقریبا تمایز یافته بخش برون ریز پانکراس مورد تشخیص قرار گرفت.

توصیف بیمار و یافته های بالینی: در بهمن ماه، 1384 یک قلاده سگ ماده 14 ماهه از نژاد دوبرمن به دلیل سختی در دفع ادرار و وجود توده ای در ناحیه فرج به درمانگاه دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید باهنر کرمان ارجاع گردید. بر اساس معاینات اولیه پرولاپس مهبل تشخیص داده شد. در رادیوگرافی بعمل آمده عدم حضور مثانه در عضو پرولاپس کرده مشخص شد.درمان و نتیجه آن: با موافقت صاحب دام قطع و نمونه برداری از توده فوق الذکر جهت مطالعات میکروسکوپی انجام شد. مطالعات میکروسکوپیک حاکی از وقوع هیپرپلازی در بافت پوششی مهبل و خصوصا در لایه بازال، ادم داخل سلولی و اسفنجی شدن بافت پوششی مهبل بود. یافته های هیستوپاتولوژیک عارضه هیپرپلازی مهبل را به اثبات رسانید.کاربرد بالینی: برداشت توده بیرون زده مهبل با استفاده از الگوی بخیه تشکی افقی روش درمان انتخابی برای چنین موارد است.

کاردیومیوپاتی اتساعی (Dilated Cardiomyopathy; DCM) یکی از شایع ترین بیماری های قلبی سگ ها است. این بیماری چنانچه به موقع شناسایی و درمان نشود ممکن است موجب مرگ حیوان مبتلا شود، به همین سبب تشخیص به موقع آن از اهمیت بالایی برخوردار است. مطالعه حاضر از آن جهت انجام شد که شاخص های اکوکاردیوگرافی و رادیوگرافی سگ های مبتلا به DCM را به تفکیک جنس، وضعیت عقیمی، نژاد، سن و وزن، بررسی و شناسایی نماید. بدین منظور با استفاده از اکوکاردیوگرافی و رادیوگرافی به ترتیب پارامترهای مختلف بطن چپ و مقیاس مهره ای قلب (Vertebral Heart Score; VHS) سگ های مبتلا به DCM اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که بیشترین میزان شیوع مربوط به سگ های نر، عقیم نشده، نژاد تریر، گروه سنی 9-6 سال و در ردهء وزنی 10-5 کیلوگرم بود. یافته های اکوکاردیوگرافی هم نشان داد که بین پارامترهای IVSs (Intraventricular Septum at end Systole) و LVDs (Left Ventricular Internal Diameter at end Systole) در سگ های مبتلا به DCM ماده و نر، EF (Ejection Fraction) و FS (Fractional Shortening) وضعیت عقیمی مختلف، LVD (Left Ventricular Internal Diameter) و RVD (Right Ventricular Internal Diameter) نژادهای مختلف، تمامی پارمترهای اندازه گیری شده در وزن های مختلف و EF، LVDd (Left Ventricular Internal Diameter at end Diastole) و LVDs در سنین مختلف، تفاوت آماری معنی داری وجود دارد (05/0=p). همچنین میانگین VHS سگ های مبتلا به DCM دارای نژاد، سن، وضعیت عقیمی و وزن های مختلف، به صورت معنی داری متفاوت از همدیگر بود (04/0 =p، 04/0=p و 01/0=p)، اما مشخص شد که جنسیت تاثیری در تغییر VHS ندارد. به نظر می رسد که شناخت جمعیت مبتلا به بیماری DCM براساس یافته های تصویربرداری تشخیصی مربوط به آن، می تواند به تشخیص زودهنگام این بیماری کمک نماید. از آن گذشته، یافته های پژوهش حاضر می تواند در بررسی سگ های مبتلا به DCM به عنوانی مرجعی معتبر در نظر گرفته شود.

یک سگ تریر ماده 13 ساله به منظور بررسی لاغری مفرط و کاهش اشتها به درمانگاه دامهای کوچک دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران ارجاع گردید. در معاینه بالینی به جز حضور توده ای در بخش بالایی گردن، مورد غیر طبیعی دیگری یافت نگردید. به منظور آزمایشهای هیستوپاتولوژی، بیوپسی از توده مزبور تهیه شد. در بررسی ریزبینی، سلولهایی چندوجهی با مرز مشخص به طور فشرده و متراکم در دستجاتی در مجاورت مویرگها قرار گرفته بودند. سیتوپلاسم سلولها نسبتا ائوزینوفیلیک و حالت گرانوله داشت. هسته گرد تا بیضی با کروماتین پراکنده در وسط سلول قرار گرفته بود. ماکروفاژهای حاوی هموسیدرین نیز در بافت همبند کپسول و ترابکول ها و حتی در مواردی استرومای ظریف توده قابل رویت بود. همچنین در تعدادی از عروق موجود در بافت همبند کپسول و ترابکول ها آمبولی سلولهای توموری دیده می شد. با توجه به خصوصیات میکروسکوپیک مزبور، توده بیوپسی شده به عنوان کمودکتوما (Chemodectoma) مورد تشخیص قرار گرفت. وضعیت نامناسب بیمار، اندازه بزرگ تومور و عدم امکان جراحی، موجب گردید تا تصمیم به معدوم نمودن حیوان با استفاده از دوز بالای داروی بیهوشی گرفته شود. در کالبد گشایی توده توموری کمی پایینتر از زاویه خلفی فک و در نزدیکی محل دو شاخه شدن شریان کاروتید قرار داشت. در بررسی میکروسکوپیک اندامهای مختلف علی رغم مشاهده تهاجم عروقی و حضور آمبولی سلولهای نئوپلاستیک در عروق مختلف هیچ گونه آثار از متاستاز مشاهده نگردید. کمودکتوما از تومورهای نادر در سگ و گربه محسوب گردیده که از گیرنده های بیوشیمیایی موجود در عروق آئورت و کاروتید منشا می گیرند. در سگ و گربه بیشتر تومورهای شناخته شده در بدنه آئورت مشاهده گردیده، در حالی که در انسان تومورهای بدنه کاروتید متداولتر بوده است.

این گزارش موردی وجود هیپراستوز ایدیوپاتیک منتشر (DISH) در یک بولداگ جنگی را شرح می دهد. سگ به بیمارستان آموزشی دامپزشکی، دانشگاه کشاورزی فیصل آباد پاکستان، با ابراز شکایت از سختی در راه رفتن پیشرونده، ناتوانی در ایستادن بر روی اندام خلفی و سفتی عضله در ناحیه کمری-خاجی ارجاع داده شد. معاینات بالینی، هماتولوژی و سروبیوشیمیایی به استثنای تشکیل وسیع استخوان جدید در رادیوگرافون چهار مهره آخر پشت سر هم کمری (L4-L8) در ناحیه کمری که موازی با لیگامنت نوکال حرکت می کند، غیر معنی دار بودند. تشخیص DISH بر اساس علایم بالینی و بررسی رادیوگرافیک که پیشنهاد کننده DISH بود، انجام شد. این گزارش اولین مورد DISH در بولداگ جنگی در پاکستان را ثبت می کند.متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

 لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

لطفا برای مشاهده متن چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.